RSSΣτείλε τη γριά για διακοπές.
Apr 11
Κάποτε υπήρχαν οι μέρες πριν τα blogs. Και ήταν ωραίες μέρες γιατί δεν φοβόσουν ότι γράφοντας θα καταντούσες μια τσάμπα μιζέρια, ούτε η κάθε άσχετη μπορούσε να έχει το blog της, γράφοντας τσάμπα μαλακίες και να το παίζει ανερχόμενη φωτογράφος, ούτε κόσμος ερχόταν, έγραφε, τα τσέπωνε, του τελείωναν τα φράγκα και ξαναγυρνούσε μπας και συγκινήσει κανέναν άλλο εκδότη.
Τις μέρες αυτές λοιπόν που ήθελε και ένα Χ iq για να αφήσεις κείμενο στο ιντερνέτ, είχα φτιάξει κατά καιρούς ένα σωρό σελίδες. Μέσα είχαν ότι μαλακία μπορεί να φανταστεί κανείς και μετά από κάποιο διάστημα ανέβαζα και κανένα κείμενο να περνά η ώρα.
Ένα τέτοιο κείμενο είχε τίτλο «πέτα τη γιαγιά από το …λεωφορείο» σε παράφραση του τίτλου της γνωστής ταινίας (αν δεν έχεις καταλάβει περί ποιας πρόκειται τράβα να δεις καμιά ρομαντική μαλακία ή κάνα transformers να ξεχαρμανιάσεις και χέσε με εμένα. Δε σε γουστάρω εδώ). Με τα πολλά και τα λίγα έγραφα για τις κωλογριες που λυμαίνονται τα λεωφορεία και πόσο μπορούν να σπάσουν αρχίδια απλά με το να υπάρχουν.
Φυσικά τα λεωφορεία είναι το λιγότερο. Άπαξ και περάσεις τα 70 είσαι απλά βάρος. Σε σένα, στην οικογένεια σου, στο κράτος, στην κοινωνία, ΣΕ ΟΛΟΥΣ.
Πριν αρχίσετε τις πίπες για το όταν φτάσω σε αυτή τη ηλικία τι θα λέω και θα θέλω βοήθεια και στήριξη και άλλα τέτοια χαρούμενα. Απλά θα πω οτι άμα φτάσω στο σημείο να μη μπορώ να σκουπίσω τον κώλο μου, παρακαλώ πυροβολήστε με και η κουβέντα σταματά εδώ.
Γιατί στην τελική ο παππούς ή η γριά σε τι μπορεί να ελπίζει δηλαδή; Ποιότητα ζωής; Γαμα με. Ως και η επιστήμη έχει σηκώσει ψηλά τα χέρια. Έβγαλε κανένα φάρμακο τελευταία για το Αλτσχάιμερ; Τα αρθριτικά; Εδώ για την ακράτεια ακόμα με πάνες σε έχει. Το μόνο που έφτιαξε είναι το βιάγκρα για να γαμάς μέχρι σκασμού. Και αυτό πάλι είναι μόνο για άντρες και επιπλέον το συνοδευτικό χαπάκι για την καρδιά ακόμα δεν το βρήκαν. Το μόνο που καταφέρνεις δηλαδή είναι να πας γαμιώντας (και αυτό με την προϋπόθεση οτι είσαι άντρας, βρήκες γιατρό να σου γράψει τη συνταγή και το κυριότερο …βρήκες γυναίκα να σου κάτσει).
Τέλος πάντων για πρώτο ποστ μετά από καιρό λέω να είμαι καλός, οπότε δε θα προτείνω το θάλαμο αερίων για happy birthday στα 70.
Θα προτείνω ένα άλλο εναλλακτικό σχέδιο που συνέλαβε το ιδιοφυές μυαλό μου.
Χοντρά χοντρά ο μέσος όρος ζωής είναι τα 75 χρόνια. Στα 65 λοιπόν αν δεν υπήρξες χαραμοφάης και ρεμάλι, έχεις δουλέψει χαλαρά μια τριαντάρα χρόνια και αν δεν έχεις κάνει λαμπόγυαλα συκώτι και πνευμόνια το μέσο όρο τον πιάνεις. Άρα έχεις 10 χαλαρά χρονάκια που όμως δεν ξέρεις τι να τα κάνεις. Θα σου πω εγώ.
ΤΟΝ ΜΠΟΥΛΟ.
Έφυγες. Όπως είσαι. Έξω από τη χώρα. Θες Χαβάη να βλέπεις το ηφαίστειο και όταν βαρεθείς να φουντάρεις μέσα; Θες Σεϋχέλλες για (τις τελευταίες) τρέλες; Θες Αίγυπτο, Λιβύη που έχει ξηρό κλίμα να μη σε παιδεύουν τα ρευματικά; Θες Φιλιππίνες να τη βγάζεις στη φτήνια με ανήλικα κοριτσάκια και αγοράκια; Στην πούτσα μας βασικά τι θες. Διάλεξε απλά το μέρος και αει στο καλό. 65 χρονών και μια μέρα να μην είσαι στη χώρα, πως το λένε. Τα έξοδα δικά μας. Διαμονή πληρωμένη από το κράτος, και μια νορμάλ σύνταξη να μην ψοφήσεις της πείνας.
Τα λεφτά για κάτι τέτοια μια χαρά βρίσκονται. Ότι περιουσία είχε ο γέρος ή η γριά δημεύεται. 50% πάει σε οτι απογόνους ή συγγενείς έως δευτέρου βαθμού έχει και το άλλο στα ταμεία του κράτους. Και λεφτά μαζεύεις και γλιτώνεις το κράτος από εργατοώρες της πούτσας σε δικαστήρια, δικηγόρους συμβολαιογράφους κλπ. Γιατί όλοι αυτοί έχουν να ασχοληθούν με σοβαρότερα πράματα απο μια γριά που νόμιζε οτι θα φτάσει τα 200 και δεν φρόντισε να κάνει μια διαθήκη ή με τον γεροξεκούτη που αποφάσισε να τα αφήσει όλα στην ουκρανή νοσοκόμα του. Και άμα δεν έχει απογόνους ή συγγενείς έως δευτέρου βαθμού; Στον πούτσο μας λουλούδια και γύρω γύρω μέλισσες. Όλα στο κράτος και τέλος. Και αν δεν είχε τίποτε; Ε αν δεν είχε τίποτε, ούτε ένα κεραμίδι στο κεφάλι του και έφτασε ως τα 65 χαλάλι του. Ας περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής του γλεντώντας (ελπίζοντας πάντα ως κράτος να υπερβάλει και να τα τινάξει γρήγορα).
Γλιτώνεις και απο αλλού λεφτά. Σκέψου πόσοι μπάτσοι απασχολούνται με την κάθε υπόθεση γέρου ή γριάς που έπεσε θύμα ληστείας από κανένα πρεζάκι ξέρω γω. Δεν μπορεί ο μπάτσος να παίρνει τρίωρη κατάθεση από τη γριά που μπλέκει το σήμερα με τον πόλεμο του 40’ και το πρεζάκι σου βγαίνει ο Φρίτς από την Φρανκφούρτη. Χέσε με.
Ξες τι θα γλιτώναμε σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη; 80 χρονών είσαι ρε γιαγιά, τι να πρωτοφτιάξουμε και τι να πρωτοδούμε; Γαμησε μας. Καταρρέεις, πάρ’το χαμπάρι. Είναι μαλακία αλλά έτσι είναι η ζωή: πουτάνα. Χώρια που οι γέροι τρέχουν για την παραμικρή μαλακία. Τη μια πονάει εδώ, την άλλη εκεί. 85 χρονών είσαι γαμώ το χριστό σου, είναι δυνατόν να μην πονάς παντού; Αφού έχεις σαπίσει από μέσα το κέρατο μου. Και όμως τρέχουν και για το πιο ασήμαντο. Και δώσε εξετάσεις και πάρε κόντρα εξετάσεις. Και δώσε χαρτούρα εδώ και πάρε χαρτούρα εκεί. Λες και στο ΙΚΑ και τα νοσοκομείο δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν. Και απο χάπια γιαγιάκα μόνο βιάγκρα. Είπαμε η μηχανή χάλασε και δεν φτιάχνεται, γκέγκε; Μόνο να σε πλακώσουμε στις μορφίνες μπορούμε για τον πόνο, αλλά θα ζηλέψουν τα πρεζάκια και θα γεμίσουν τα νοσοκομεία με πρεζάκια που φορούν γκριζομάλλικες περούκες. Τα ίδια σκατά δηλαδή. Τράβα λοιπόν να βρεις άκρη με το ΙΚΑ της Αιγύπτου. Πόσο χειρότερα μπορεί να είναι δηλαδή; Και αν όντως είναι χειρότερα, σκέψου το ως τιμωρία για την γκρίνια τόσων χρόνων και που δεν εκτίμησες ποτέ το δικό μας ΙΚΑ. Γλιτώνεις και ως κράτος από εγχειρήσεις, οι οποίες για ανθρώπους άνω τον 75 είναι πεταμένα λεφτά. Αφού είτε δεν θα επιβιώσει της εγχειρήσεως, είτε θα έρθει πάλι σε δυο μήνες για άλλη εγχείρηση, είτε θα πεθάνει το πολύ σε κανένα χρόνο.
Είναι και άλλα παραδείγματα αλλά βαριέμαι. Γιατί χώρια από τα φράγκα που γλιτώνει το κράτος ας σκεφτεί ο καθένας τη ζωή του πόσο πιο απλή γίνεται.
Θα έχει πάντα ελεύθερες θέσεις σε λεωφορεία, μετρό κλπ. Αλλά ακόμα και αν δεν έχει, στην τελική δεν θα κάνει σε κάθε στάση 5 ώρες γιατί η γριά θέλει βοήθεια απο δυο άτομα για να ανέβει, ο γέρος αποφάσισε να ανέβει με το Π ή πιάνει κουβέντα στον οδηγό γιατί δε θυμάται ποιο γαμωλεωφορείο περνά από εκεί που θέλει. Ούτε θα ακούς την γκρίνια της κάθε κωλόγριας που αποφάσισε να σηκωθεί από τη θέση της την ώρα που άνοιξαν οι πόρτες και δεν πρόλαβε την κάθοδο.
Στις τράπεζες θα μπαίνεις και θα βγαίνεις σε χρόνο dt. Τέρμα πια στην αναμονή γιατί ο γέρος δεν λέει να εννοήσει οτι δεν φταίει σε τίποτα ο ταμίας που δεν ήρθε η σύνταξη ή που ο λογαριασμός δεν έχει αρκετά και ότι άλλη μαλακία έρθει στον διαγνωσμένο με μαλάκινση εγκέφαλο του. Για τις μέρες που αναμένονται συντάξεις και γίνεται της πουτάνας δε μιλάω. Τέρμα και σε αυτές επειδή η γριά θα πάθει εγκεφαλικό αν πας να της εξηγήσεις πως δουλεύει το ΑΤΜ.
Για το ΙΚΑ και τα νοσοκομεία τα είπαμε. Δε θα ψάχνεις πια κρεβάτι στην εντατική επειδή ο γέρος έπαθε έμφραγμα στα 110 και εμείς κοιτάμε πως να τον κρατήσουμε στη ζωή. Η εγχείρηση σου μπορεί πλέον να προγραμματιστεί ΠΡΙΝ το θάνατο σου, αφού θα υπάρχουν ελεύθερα χειρουργεία.
Στα ΚΤΕΛ δε θα αναγκάζεσαι πλέον να μυρίζεις τη σκορδίλα του γέρου από δίπλα, ούτε όλες τις μυρωδιές του οινομαγειρείου «Ο μανωλιός» επειδή η γριά αποφάσισε να κουβαλήσει μαζί της φαγητό για ένα λόχο. Θα σταματήσουν και εκείνες οι θανατηφόρες κλανιές που αφήνουν, χωρίς καλά καλά να το καταλαβαίνουν και τη λέξη «σάπιο» να είναι η μόνη που μπορεί να τις περιγράψει.
Δε νομίζω να λείψουν σε κανένα οι γριές στις κηδείες που έρχονται χαμογελώντας, τσιμπούν μάγουλο(!), λένε «η θεία Μαριγούλα, απ’το χωριό είμαι, με θυμάσαι;» και σε αρχίζουν με ιστορίες εικοσαετίας και βάλε μπας και τις θυμηθείς, λες και δεν είσαι σε κηδεία, αλλά σε reunion.
Και επιτέλους έτσι θα σφίξουν και μερικοί κώλοι νεόκοπων γονέων, που ανακάλυψαν ότι το μούλικο τελικά δεν είναι η υπέρτατη ευτυχία στη ζωή και το φορτώνουν στους παππούδες. Αν με το μαλακισμένο σου προέκυψαν περισσότερες ευθύνες, ας πρόσεχες. Δε φταίει το μούλικο που δε γέμισε τα κενά της ζωής σου όπως περίμενες και η λύση δεν είναι να το φορτώσεις στους γονείς σου, επειδή το ξεσκάτωμα πλέον σου φαίνεται αγγαρεία. Για λόγους που πραγματικά βαριέμαι να αναλύσω, τα παιδιά που τα μεγαλώνουν παππουδο-γιαγιάδες βγαίνουν κατά 95% βλαμμένα, ηλίθια, κομπλεξικά, ανασφαλή κλπ κλπ. Ένα τελευταίο πάνω σε αυτό. Έχω βαρεθεί να βλέπω γριές να μαλώνουν με τα εγγόνια τους για μαλακίες. Δηλαδή ΠΟΣΟ σοβαρό θέμα μπορεί να σου θέσει ένα 10χρονο, ώστε να μπεις σε διαδικασία να μαλώνεις μαζί του; Μόνο ένα 10χρονο μπορεί να πάρει στα σοβαρά ένα άλλο 10χρονο και μάντεψε ποιοι άνθρωποι έχουν παρόμοια νοητική ηλικία.
Επιτέλους ως πεζός θα έχεις και πεζοδρόμιο να περπατήσεις. Είναι που είναι καβαλημένα από αμάξια τα περισσότερα (άλλη πληγή και αυτή, αλλά σε άλλο ποστ), έχεις και τη γριά με περιφέρεια κώλου δυο μέτρα, το καρότσι στο ένα χέρι και τρεις σακούλες ψώνια στο άλλο με βήμα τρία μέτρα ανά ώρα. Ειλικρινά έχω σκεφτεί πολλές φορές να πάρω φόρα, να ακουμπήσω στους ώμους και να πηδήξω από πάνω (έτσι και αλλιώς στο ενάμιση μέτρο έχουν σκεβρώσει), αλλά σκέφτομαι ότι θα σπάσουν τα μισά κόκαλα της κουφάλας έτσι και το τολμήσω και άντε να την πληρώνεις για άνθρωπο μετά.
Επιπλέον η βουλή θα σταματήσει να θυμίζει τη νύχτα των ζωντανών-νεκρών. Δηλαδή ο Μητσοτάκης εκτός απ’το να προωθεί Ντόρα και Κυριάκο τη άλλο κάνει; Σιγά μην ενδιαφέρεται για το καλό της χώρας. Στην πούτσα του, αφού έτσι και αλλιώς οι μέρες του είναι μετρημένες (αν και για τον συγκεκριμένο υπάρχει μια υποψία ότι θα μας θάψει όλους τελικά). Άσε που με την υποχρεωτική δήμευση της περιουσίας τους θα πάρουμε τουλάχιστον τα μισά από αυτά που μας έχουν φάει τόσα χρόνια.
Ακούστε που σας λέω, είναι “win-win situation” που λένε και οι φίλοι αμερικάνοι.
Οπότε: τους διώχνουμε, τους δίνουμε τα μισά της περιουσίας τους, τους βρίσκουμε ένα νορμάλ ξενοδοχείο (σιγά μη τους στείλουμε και σε πέντε αστέρων) με ημιδιατροφή ξέρω γω, στέλνουμε κάθε μήνα ένα νορμάλ χαρτζιλίκι, δίνουμε και στην οικογένεια δυο ανοιχτά αεροπορικά με επιστροφή να δουν το χούφταλο πριν τα τινάξει και έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο.
Εγώ το δηλώνω από τώρα. Αν περάσει ο νόμος να με στείλετε Τζαμάικα