RSSΚαι κλάααααμα
May 29
Και δώστου κλάμα πάνω από τον – ηλεκτρονικό – τάφο της Αμαλίας και δώστου ιδιογράφως στη μνήμη της και δώστου ξανά μανά συγκίνηση, κλάμα και οδυρμός.
Και θα ρωτήσει κανείς «εσύ ρε ψηλέ ασπούμε δεν στεναχωρέθηκες για την κοπέλα;». και απαντάω. Φυσικά και όχι. Ούτε την ήξερα, ούτε με ήξερε. Οπότε κλάιν μάιν. Με άγγιξε όσο με αγγίζει ο θάνατος του καθενός. Λες ένα «πουτάνα ζωή» και συνεχίζεις το δρόμο σου, όπως συνεχίζεται και αυτή.
Και πριν αρχίσουν κάποιοι τα μπινελίκια και τις μαλακίες, να ενημερώσω πως: η αδερφή της μάνας μου πέθανε από καρκίνο, η μητέρα μου αυτοκτόνησε, ο ένας μου ο παππούς είχε ατύχημα και ο άλλος πήγε από καρδιά (ήτοι γερατειά). Επομένως έχω ζήσει και έχω δει το θάνατο από όλες του τις μεριές. Ως λύτρωση, ως απώλεια, ως αναπάντεχο γεγονός, ως κλείσιμο κύκλου. Όπως και αν τον έχω δει, ξέρω ότι είναι ένα φυσιολογικό γεγονός. Ότι στην τελική κάποια στιγμή όλοι τα τινάζουμε τα ροδοπέταλα και λέμε αντίο. Ότι στο τέλος όλων μετράει το πώς έζησες και το πώς σε θυμούνται. Οπότε μην πει κανείς καμιά μαλακία περί αναισθησίας, γιατί όποιος χτυπιέται κλαιόμενος πάνω απ’το πτώμα δεν σημαίνει αυτόματα ότι υποφέρει. Μπορεί να είναι απλά θεατρίνος.
Και για τέτοιους σας κόβω όλους εσάς που ξημεροβραδιάζεστε να κλαίτε για την κοπέλα. Γιατί είμαι σίγουρος πως αν δεν έγραφε σε blog θα την γράφατε στα αρχίδια σας (όπως γράφεται και άλλους, αλλά θα επανέλθω σε αυτό). Απλά σας βόλεψε που έγραφε σε blog, την είπαν και στις ειδήσεις και την κάνατε τοτέμ και μάρτυρα για να ικανοποιήσετε την μαλακία σας να πιστεύετε ότι είσαστε και κάποιοι. Όρσε να μη σας τα χρωστάω μαλάκες. Που εκμεταλλεύεστε τη μνήμη ενός ανθρώπου για πέντε clicks παραπάνω μήπως και νιώσετε σημαντικοί πίσω από μια οθόνη, που να γαμήσω και σας και τη μίζερη μικρή ζωή σας.
Ακτιβιστές της πίπας και της πούτσας που νομίζεται ότι με ένα link στο blog και μια χειρόγραφη σημείωση κάνατε κάτι μαλάκες. Κάνατε – και καλά – το χρέος σας ως άνθρωποι και είσαστε και γαμάτοι ως bloggers. Όρσε και πάλι.
Αν σας ένοιαζε τόσο ρε μαλάκες για τους καρκινοπαθείς (και όσους πεθαίνουν από ανίατες ασθένειες) ας πηγαίνατε ρε μαλάκες να κάνετε παρέα σε κανένα από όσους πεθαίνουν δεξιά και αριστερά μόνοι τους. Αλλά που να πάτε. Θέλει αρχίδια και κότσια να είσαι δίπλα στον άλλο στα τελευταία του. Αλλά και τα αρχίδια να είχατε θα τους γράφατε στα αρχίδια σας (που ήδη κάνετε) γιατί αυτοί δεν θα είχαν κανένα blog να βάλετε link. Όποιος δεν έχει blog και δεν πουλάει τον γράφουμε στα παπάρια μας. Να χαρώ εγώ ανθρωπιά ρε μαλάκες.
Αφού σας νοιάζει τόσο για τους γιατρούς που φακελώνονται γιατί δεν πήγε ένας με γραπτά της Αμαλίας να στηθεί έξω από κανένα ιατρείο; Με διευθύνσεις και ονόματα μίλησε η κοπέλα. Ας τα κάνατε μια φωτοτυπία και ας τα μοιράζετε σε ασθενείς έξω από τα ιατρεία τους. Εκεί να δεις ξεβράκωμα στα λαμόγια. Αλλά σιγά μην ξεκουνούσε κανείς από την καρέκλα του. Ιδεολόγοι της δεκάρας. Ένα Link στο blog και πολύ είναι. Α …και 187385489 video στο youtube να δείξουμε ότι κατέχουμε και το premier, μαλάκες. «για την Αμαλία video νούμερο ένα», «για την Αμαλία video νούμερο δύο», «για την Αμαλία video νούμερο χίλια οχτακόσια». Για την Αμαλία το ένα, για την Αμαλία το άλλο. Ρε μαλάκες η κοπέλα πέθανε γαμώ το σταυρό σας, ζωή σε λόγου μας. Δεν έχει κάτι να κάνουμε γι’ αυτήν πια (για την ακρίβεια μπορούμε να σταματήσουμε να τη διασύρουμε), αλλά μπορούμε να κάνουμε για τους ζωντανούς ανθρώπους δίπλα μας ρε μαλάκες. Αλλά που. Video και πάλι video στο youtube.
Και όσο περισσότερα τόσο το καλύτερο. Έτσι να δείξουμε ότι ως έλληνες όλα μπορούμε να τα μετατρέψουμε σε πανηγύρι. Και για να έχουμε καλό ερώτημα ρε μαλάκες, ποιος σας το έδωσε αυτό το δικαίωμα; Τους συγγενείς τους ρώτησε κανείς αν έχουν όρεξη να σας βλέπουν να περιφέρεται την εικόνα της λες και πάτε για λιτανεία; Κάντε και το χορό της βροχής γύρω απ’το πτώμα ρε μαλάκες μήπως και βρέξει επισκέψεις και google-ads.
Αλλά σιγά μην μπήκε κανείς στον κόπο να ρωτήσει ή να νοιαστεί. Όλα τα σφάζουμε, όλα τα μαχαιρώνουμε μπροστά στη σταυροφορία μας. Ίσα ίσα να δείξουμε τα μούτρα μας, να νιώσουμε μάγκες και τέλος. Να μας δείξουν τα κανάλια και τέλος (τα οποία κανάλια κατά τα άλλα είναι κατευθυνόμενα και φτου κακά όταν δεν μας δείχνουν). Ίσα ίσα να λέμε μετά ότι είμαστε bloggers και να καμαρώνουμε λες και κάναμε κάτι.
Αλλά όταν τα έλεγα εγώ (λινκ1, λινκ2) ήμουν ο μαλάκας ο μίζερος ο έτσι ο αλλιώς. Αλλά ήρθε η αποκάλυψη του πρέζα και κάτσατε όλοι στον άξονα των Υ. Όταν έλεγα «μαλάκες φτύνουν» εσείς λέγατε ότι μαλάκας είμαι εγώ και ότι ψιχαλίζει. Τώρα καταλάβατε πόσο στα αρχίδια τους μας έχουν γραμμένους όλους;
Αλλά έτσι είναι. Μας γράφουν στα παπάρια τους, γιατί δεν έχουμε εμείς. Γιατί αν είχαμε αρχίδια και μαζευόμασταν (όχι απαραίτητα όλοι, αλλά έστω και το ένα τέταρτο από αυτούς που ήμασταν στο σύνταγμα, το λευκό πύργο και τις διάφορες πλατείες) με ένα σφυρί και ένα καλέμι να τους τα κάνουμε πουτάνα τα κωλόσπιτα (που τα χτίζουν πάνω στην περιουσία ΜΟΥ και στην περιουσία ΣΟΥ και στην περιουσία ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΔΙΠΛΑΝΟΥ μας), να δεις τι καλά θα μας υπολόγιζαν.
Αντ’αυτού κάτσε εσύ να μοιράζεις χειρόγραφα σημειώματα, να παίζεις παιχνίδια και να κλαις πάνω από το blog της Αμαλίας για να μαζέψεις καμιά επίσκεψη παραπάνω ή να μη σε κακοχαρακτηρίσουν ως αναίσθητο.
(Αφορμή για τα παραπάνω: Mantalena Parianos 01, 02 ,03 Πρέζα TV)
Υγ: και είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην ασχοληθώ με την κοπέλα σαν όλους τους μαλάκες, το κέρατο μου μέσα
May 29, 2008 @ 12:36:50
Όπως ακριβώς τα λες ψηλέ! Δεν έχω να προσθέσω τίποτα. Πολύ ενδιαφέροντα και τα λινκ που δίνεις, δεν είχα ιδέα… νομίζω διαβάζω λάθος μπλόγκς τελικά.
May 30, 2008 @ 12:13:00
Κι εγώ μετράω ήδη τρεις απώλειες αγαπημένων μου προσώπων από τη διαβολονόσο, mouxlas. Η τρίτη και πιο πρόσφατη μάλιστα, του ζωγράφου θείου μου, μέσα στο 2007.
Όταν βλέπεις τον άνθρωπό σου να λυώνει πιο γρήγορα κι από κερί, τα ΙDIOTγράφως και τα λυνξ δεν σου λένε τίποτα.
May 30, 2008 @ 12:29:03
respect dear. you voiced what I could not put into words.
May 30, 2008 @ 14:37:24
Ρε μαλάκα ασχολήσου με τον παπΑρη και τον Μπάοκ και άσε τα κοινωνικά θέματα στην άκρη.
Ποιος είσαι εσύ που θα μας πεις με τι θα συγκινηθούμε και με τι θα θυμώσουμε παλιοπαπάρα?
Μούχλας όνομα και πράμα. Μέχρι και το σώβρακο σου μούχλιασε.όχι μόνο η ζωή σου.
Αντε λούσου γύφτο
May 30, 2008 @ 17:06:29
Έτσι.
Δεξιά το μπάνερ για την Αμαλία και αριστερά τα εγωκεντρικά ποστς του κάθε υποκριτή που νομίζει ότι με μπάνερς κάνει πόλεμο, ενώ για ένα κωλομπλογκ θα ήταν ικανός να πουλήσει και τη μάνα του. Όχι μόνο τη μνήμη μιας κοπέλας. Κοράκια του καναπέ και του πληκτρολογίου.
…αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν λυπόμαστε κιόλας για το θάνατο του κάθε ανθρώπου που πέρασε πλάι μας. Και η Αμαλία πέρασε από τη γειτονιά μας.
May 30, 2008 @ 17:10:07
υ.γ. αρκεί να σκεφτούμε τι θα έκαναν όλοι αυτοί οι “λυπημένοι” και “αγανακτισμένοι” αν κατέβαινε πρόταση να κλείσουν όλα τα μπλογκς σε ένδειξη πένθους ή διαμαρτυρίας…
May 30, 2008 @ 17:38:31
σαν τι θα έκαναν; ότι έκανε ο αφμ, κι ίσως κι αλλοι θα ήθελαν να κάνουν, στο ποστ μου Περαστικά μου/σας… c’est la vie (δεν ξέρω γαλλικά, μη βαράτε για λάθη)
May 30, 2008 @ 17:51:13
Είδα το ποστ σου, raffinata. Και αν κατάλαβα καλά, δεν διαφωνείς επί της ουσίας. Κάτι τέτοιο δεν εννοείς κι εσύ με την αναφορά σου σε “πλαστικές ψηφιακές σημαίες”;
(εύχομαι όλα καλά)
May 30, 2008 @ 19:04:10
ακριβώς!
(ευχαριστώ)
May 31, 2008 @ 04:48:54
to vrika sta sxolia tis mantalenas nomizw eksigei pola
“Anonymous said…
«Αν δεις τα σχόλια που αφήνουν μεταξύ τους κάτι καλησπεράκηδες λακέδες αυλοκόλακες, με υποκοριστικά ψευδώνυμα τύπου ντοματάκι, αγαπουλίνι, τσαχπινούλα, ορχιδίτσα κ.ο.κ., θα σου ανέβει το ζάχαρο. Έφεραν τις παρέες τους στα blog για αλληλοϋποστήριξη στον εναλλακτικό αγώνα (αδέλφια μου εσείς!) και τώρα μας κουνάνε κατάμουτρα τη μικροαστική αντίληψη που διακατέχει την κάθε ρούλα, θέλοντας “να δημιουργήσουν και τάση”. Μα είστε ήδη τάση , ρε σεις! Η τάση της μιζέριας, της μικρομεσαίας μπίρας και των μικρομεσαίων συναισθημάτων. ΌΛΑ MEDIUM, σαν τραγούδι του Μπίγκαλη. (Παρεάκι, Καψουράκος, Το καπελάκι μου στραβά, Μελισσούλα Μελισσάκι). Ο “γενναίος νέος κόσμος” έπεσε θύμα απαγωγής από τις νοικοκυρές – μανάδες με την εμπριμέ αισθητική της φορμάικας στο τραπέζι του free camping (γιατί το παίζουν και εναλλακτικοί). Μακριά από μας»
Πριν συνταγογραφήσεις φαρμακευτική αγωγή ενέσεων ινσουλίνης, επέτρεψέ μου να σε ενημερώσω ότι δεν πρόκειται για «καλησπεράκηδες, λακέδες αυλοκόλακες», όπως τους αποκαλείς. Το φαινόμενο που περιγράφεις είναι ήδη παρατηρημένο, καταγεγραμένο και αρχειοθετημένο (με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία των αρχείων που βρίσκονται αποθηκευμένα στα server’s ip logs των ISP) και απαντά σε σωρεία εύλογων ερωτημάτων ύφους και ήθους των συμμετεχόντων στα δρώμενα των διαδικτυακών ημερολογίων.
Είναι επιβεβαιωμένο (με επαληθεύσιμες ip addresses από τα saved session cookies των servers) ότι πληθώρα από ονόματα ιστοημερολογιακών λογαριασμών με υποκοριστικά ψευδώνυμα τύπου ‘λαχανάκι’, ‘νεραϊδάκι’, ‘φραουλένια’ κ.ο.κ., τα οποία παρουσιάζουν ομοιότητα στα πραγματολογικά στοιχεία γραφής τους και αλληλοϋπερσυνδέονται, αποτελούν εικονικές εκφάνσεις ενός μόνο φυσικού προσώπου, θηλυκού γένους, 36 ετών, και κατ’ομολογίαν της ιδίας αδιακόρευτης.
Προς γνώση και συμμόρφωση όλων, η εν λόγω κορασίδα ξεκίνησε την ιστοημερολογιακή της «καριέρα» το καλοκαίρι του 2005 και λίγους μήνες αργότερα, κατόπιν ανώνυμης φραστικής επιθέσεως ακολουθούμενης και από υποκλοπή προσωπικών της δεδομένων, αντέδρασε και αποφάσισε όχι μόνο να μην εγκαταλείψει τη διαδικτυακή της δράση, αλλά αντιθέτως να την επεκτείνει με πολλαπλούς λογαριασμούς που θα της εξασφάλιζαν κάλυψη από ενδεχόμενη επανάληψη παρόμοιου συμβάντος.
Την ίδια περίοδο, η δημοσίευση της έρευνας του Broccoli* (*http://broccoli-garden.blogspot.com/) στις 22/12/06 με θέμα τη διασυνδέσιμότητα των ημερολογίων στάθηκε συμπτωματικά η αφορμή ώστε να συνειδητοποιήσει κάτι που έως τότε αγνοούσε, ότι ορισμένα από τα εικονικά της προσωπεία ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή εξαιτίας της αλληλοϋπερσύνδεσης των, με αποτέλεσμα να ενθαρρυνθεί.
Η συνέχεια ωστόσο αποδείχθηκε αναπάντεχη για την ίδια. Η προκλητικά επιτηδευμένη αποκάλυψη της διασύνδεσης των προσωπείων της που ακολούθησε από αγανακτισμένους συνιστολόγους περιόρισε τη δράση της. Σταδιακά απενεργοποίησε τους περισσότερους λογαριασμούς και εσωστράφηκε, αν και ουδέποτε έπαψε να δραστηριοποιείται, κατ’ουσίαν μιλώντας με τον ίδιο της τον εαυτό.
Πρόκειται εν προκειμένω για τη θλιβερή διαδρομή μιας γυναίκας που επέλεξε να επιστρατεύει μυθοπλαστικά εργαλεία για να καλύψει τα κενά που βιώσε στα στάδια της αποτυχημένης κοινωνικής ενσωμάτωσής της, και γενικότερα για το αδιέξοδο αλλοτριωμένων ανθρώπων που πασχίζουν να επικοινωνήσουν, σκιαγραφώντας τις σύγχρονες υπόγειες εκφάνσεις με τις οποίες εκδηλώνεται η κοινωνική παθογένεια.
«Οι φύλακες έχουν γνώση»
Oddserver
09:50″
Jun 02, 2008 @ 09:35:34
Ρε Αρτουά, κάθεσαι κι ασχολείσαι με τη διπροσωπη ραφινάτα τώρα; Αλλιώς θα τα γράψει στο ποστ της κι αλλιως εδώ. Στο μπλογκ της θα υποφέρει και στα σχόλια -εδώ- θα σου πει ότι “καλά έπραξε” ο φον μαρξ.
¨Οσο για το παραπάνω σχόλιο που αναπράγει κάποιος, είναι απλά παραπλανητικό. ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ποιος είναι ΤΙ εδώ πέρα. Συζήτηση κάνουμε για ορισμένους θλιβερούς καπηλευτές που νομίζουν ότι με το να βάλουν πέντε λυνξ ή να κάνουν αιμοδοσία για το ίδρυμα της Μαριάννας ΒΑρδινογιάννη (στο όνομα της Αμαλίας! Έλεος αχρείοι!) έχουν κάνει το χρέος τους…
Κάποιοι άλλοι επικαλούνται τις μαρτυρίες της χαροκαμένης οικογένειας της Καλυβίνου – κάτι που δεν θα τολμούσαν ΠΟΤΕ να κάνουν για δικά τους, προσωπικά δράματα και ιστορίες – το κάνουν για άλλους συνανθρώπους μας. Τέτοιο αίσχος.
Επαναλαμβάνω για να εξηγούμαι: δεν με ενδιαφέρουν τα λυνξ τους και το αν αποζητούν δημοσιοότητα ορισμένοι – η ματαιοδοξία είναι η πιο παλιά ιστορία του κόσμου από την εποχή του Μόνιτορ- το ΜΟΝΟ που έγραψα από την πρώτη στιγμή ήταν ότι
α) ξεκίνησαν ένα μπλογκοπαίχνιδο και το αφιέρωσαν ΚΑΤΟΠΙΝ εορτής στην Αμαλία
και
β) όποιος είχε ένσταση (απ’ όσους είχαν συμμετάσχει ΉΔΗ) αντιμετώπισε τη χυδαία τους συμπεριφορά.
Δεν με έχει διαψεύσει κανείς σε κανένα από τα δυο.
Εκλαμβ΄νω λοιπόν κάθε περαιτέρω συνέχεια περί “λινκαρισμάτων” και “ημερας μνήμης” κ.λπ. ως μια απύθμενη υποκρισία όσων -όχι χωρίς κάποιες τύψεις συνειδήσεως, το αναγνωρίζω- εμμένουν στα αίσχη τους.
Jun 02, 2008 @ 11:59:07
τελικα ενα πραμα εναι σιγουρο… απολα εχει ο μπλοκομπαξες….
κλαπσομουνιδες μπανερακιδεσ, τελειομενουσ ματακηδες που καταγραφουν μεχρι και το καθε ποτε χεζουμε, τραβελια με κομπλεξ πρωσοπικοτιτας… τελειομενουσ που προσκινανε σωβρακα του μπαοκ..
ρε δε γαμιεσται λεω γω ζωα ε ζωαειστε ολοι για το πουτσο ρεεε
Jun 02, 2008 @ 18:18:37
άιντε, άιντε μανταλιώ και μανταλένα :Ρ
άλλα λέει η θειά μου κι άλλα ακούν τ’ αυτιά μου
[τελικά εσύ κι ο χάνους έχετε πολύ πλάκα]
Jun 02, 2008 @ 20:33:05
Δεν πας απ’ της Ίσιδος να κλαύσετε την μοίρα σας, στην klika-axiologwn;
Άιντε, μπετούγια.
Jun 02, 2008 @ 22:39:48
“Οσο για το παραπάνω σχόλιο που αναπράγει κάποιος, είναι απλά παραπλανητικό. ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ποιος είναι ΤΙ εδώ πέρα.”
aaaah pesto etsi na to katalaboume, giati egw h ermh alliws to eixa katalavei.
nomiza oti se endiaferei men alla de thes na to paradexteis, giati kai esu kapote etsi thn epathes, kapoios anonymous mas apokalupse oti den exeis *vagina*, alla auto to pragma pou kremete anamesa sta skelia sou.
Jun 03, 2008 @ 06:53:28
Ακριβώς “Αλεξούλα για πάντα”. Τι σε ξενίζει καημένη; Το ποιος είναι εξωγήινος, άντρας ,γυναίκα ή ρακούν δεν αφορά τη συμπεριφορα ή επιχειρηματολογία του. Αν θες να κοιτάς στα εσώρουχα των ανθρώπων να το κάνεις σπίτι σου.
Jun 03, 2008 @ 13:08:44
Comfortable as I am
I need your reassurance
And comfortable as you are
You count the days
But if I wanted silence
I would whisper
And if I wanted loneliness
I’d choose to go
And if i liked rejection
I’d audition
And if I didn’t love you
You would know
And why can’t you just hold me
And how come it is so hard
And do you like to see me broken
And why do I still care
still care
You say you see the light now
At the end of this narrow hall
I wish it didn’t matter
I wish I didn’t give you all
But if I wanted silence
I would whisper
And if I wanted loneliness
I’d choose to go
And if i liked rejection
I’d audition
And if I didn’t love you
You would know
And why can’t you just hold me
And how come it is so hard
And do you like to see me broken
And why do I still care
Poor little misunderstood baby
No one likes a sad face
But I can’t remember life without him
I think I did have good days
I think I did have good days
And Why ….
Why can’t you just hold me
And how come it is so hard
And do you like to see me broken
And why do I still care♪
Jun 03, 2008 @ 14:30:01
Μανταλένα, καλή μου, πότε επιτέλους θα με ακούσεις και θα πάψεις να ασχολείσαι;;; γιατί δεν ερκέστηκες στο πρώτο σχόλιο, το οποίο λέει πολλά; θες να έρθω απο το μπλόγκ σου λοιπόν και να σε γαμωστα-βρίσω;;;
πολύ καλά λοιπόν…
Jun 03, 2008 @ 19:59:47
Ωραίο ασματάκι αλεξούλα. Αν το αφιερωνεις σε μένα, σε ευχαριστώ.
Jun 05, 2008 @ 09:24:34
ζωγράφισες, απλά. kudos.
Jun 28, 2008 @ 02:49:41
Και ναι, ζω ακόμα.
Και μπαίνω μετά από χρόοοοοοονια επιτέλους εδώ μέσα και τι να δω;
Ακόμα γράφεις γαμάτα ρε!
Φιλούρες ψηλέ
Jul 15, 2008 @ 11:15:50
Και το καλύτερο: Αν παρατηρήσετε το blog της Αμαλίας θα δείτε μια θλιβερή εικόνα που προσωπικά με ψυχοπλάκωσε. Στα πρώτα κείμενα που ανέβασε στο blog φιλοτιμίθηκαν να της απαντήσουν 1, άντε με το ζόρι 2 άτομα!!!….
θλίψη…..
Jul 15, 2008 @ 11:16:37
Μετά την δημοσιότητα πλακώσανε όλοι…